H γενική απεργία της 14ης Νοεμβρίου σε πολλές
χώρες του ευρωπαϊκού Νότου και όχι μόνο (η πρωτοβουλία ξεκίνησε από
συνδικάτα στην Ισπανία, την Πορτογαλία, ενώ μετέχουν με απεργίες και
στάσεις συνδικάτα στη Γαλλία, την Ιταλία, την Ελλάδα, αλλά και τη
Γερμανία, το Βέλγιο, το Ηνωμένο Βασίλειο κ.ά.) έχει μεγάλη πολιτική
σημασία.
Ημερομηνία δημοσίευσης: 11/11/2012
Είναι δύσκολο, ή ορθότερα αδύνατον, να φανταστεί κανείς
αριστερή πολιτική ή πρόταση εξουσίας σε μία ευρωπαϊκή χώρα χωρίς ένα
πολιτικό σχέδιο και όραμα για όλη την Ευρώπη. Η οικοδόμηση όμως ενός
τέτοιου σχεδίου, ενός σύγχρονου διεθνισμού γίνεται, όσο δύσκολη και αν
είναι, όχι μόνο στα χαρτιά αλλά και με συγκεκριμένες πολιτικές
πρωτοβουλίες, την προσπάθεια να αναδειχθούν κοινά προβλήματα, αιτήματα,
σχέδια και λύσεις -- αλλιώς κινδυνεύει να μείνει γράμμα κενό. Σε αυτή
την προοπτική λοιπόν, η γενική απεργία της 14ης Νοεμβρίου σε πολλές
χώρες του ευρωπαϊκού Νότου και όχι μόνο (η πρωτοβουλία ξεκίνησε από
συνδικάτα στην Ισπανία, την Πορτογαλία, ενώ μετέχουν με απεργίες και
στάσεις συνδικάτα στη Γαλλία, την Ιταλία, την Ελλάδα, αλλά και τη
Γερμανία, το Βέλγιο, το Ηνωμένο Βασίλειο κ.ά.) έχει μεγάλη πολιτική
σημασία.Κοινός τόπος των απεργιακών καλεσμάτων είναι η ανατροπή του κυρίαρχου αφηγήματος της ευθύνης των λαών της Ευρώπης για την κρίση, ενώ τονίζεται ότι η κρίση χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για την καταπάτηση των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, υπέρ της αγοράς. Με την ευκαιρία αυτή, διαλέξαμε ένα ισπανικό και όχι ελληνικό άρθρο, με θέμα ακριβώς τον συντονισμό των αγώνων στον ευρωπαϊκό Νότο, τη σημασία της 14ης του Νοέμβρη, το ρόλο και την ευθύνη των συνδικάτων να ξεπεράσουν τις εθνικές περιχαρακώσεις. Δυστυχώς, η απόφαση της ΓΣΕΕ, που περιορίζεται σε τρίωρη στάση την ημέρα αυτή επιβεβαιώνει τους φόβους και το απαισιόδοξο κομμάτι των σκέψεων του συγγραφέα.
ΕΝΘΕΜΑΤΑ
του Φρανσί Χαβιέρ Μουνιόζ
Στην αρχή, οδήγησαν στη χρεοκοπία τους Έλληνες. Αφού δεν ήμασταν Έλληνες, δεν κάναμε τίποτα. Μετά οδήγησαν στη χρεοκοπία τους Ιρλανδούς. Αφού δεν ήμασταν Ιρλανδοί, δεν κάναμε τίποτα. Στη συνέχεια, οδήγησαν στη χρεοκοπία τους Πορτογάλους. Αφού δεν ήμασταν Πορτογάλοι, δεν κάναμε τίποτα. Λίγο αργότερα, οδήγησαν στη χρεοκοπία τους Ισπανούς. Αφού δεν ήμασταν Iσπανοί, δεν κάναμε τίποτα. Τέλος, οδήγησαν στη χρεοκοπία κι εμάς, τους Ιταλούς. Σίγουρα, τώρα είναι πια αργά. Ρώμη, 2013.





















