Πέμπτη 25 Οκτωβρίου 2012

Μήνυμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου



ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ



Μηνυμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για την επετειο της 28ης  Οκτωβριου

Η ιστορία γράφεται μέσα από τους αγώνες που δίνουν οι λαοί. Η 28η Οκτώβρη του 1940 και το έπος της αντίστασης αποτελούν μια τρανή απόδειξη της δύναμης που έχει ο λαός όταν οργανώνεται και παλεύει. Κανένας εχθρός δεν είναι αρκετά δυνατός, καμία δυσκολία δεν είναι ανυπέρβλητη μπροστά στη λαϊκή θέληση που εκφράζεται με συλλογικό, οργανωμένο τρόπο και στην λαϊκή αλληλεγγύη. Σχεδόν τρία χρόνια τώρα οι κοινωνικές εξελίξεις στην Ελλάδα απασχολούν το σύνολο του κόσμου. Η είδηση δεν είναι τα μέτρα και η πολιτική της κυβέρνησης αλλά οι αγώνες που δίνονται από την κοινωνία. Μέσα από αυτούς τους αγώνες οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου αντλούν κουράγιο για να δώσουν τις δικές τους μάχες.

Η επίθεση που δεχόμαστε σήμερα είναι μια επίθεση ενάντια στο σύνολο των δικαιωμάτων και των κατακτήσεων του κόσμου της εργασίας, της νεολαίας, της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας. Βιώνουμε ένα τεράστιο πλιάτσικο απέναντι σε όλες τις μορφές δημοσίου πλούτου. Μοναδικός τους στόχος η διασφάλιση των προνομίων και της κερδοφορίας των λίγων. Οι ίδιοι που πλούτισαν στον καιρό της «ανάπτυξης» προσπαθούν σήμερα να μετατρέψουν την κρίση σε ευκαιρία για να βγάλουν ακόμα μεγαλύτερα κέρδη με την πιο αντικοινωνική πολιτική που έχει εφαρμοστεί στην χώρα από τη μεταπολίτευση και μετά.

Η μνήμη όμως της 28ης Οκτώβρη αποτελεί και μνήμη της μεγάλης νίκης των λαών ενάντια στον φασισμό. Ο φασισμός που γεννήθηκε μέσα από την τεράστια πολιτική και οικονομική κρίση στα τέλη της δεκαετίας του 1920, σε αντίθεση με όσα έλεγαν οι πολιτικοί του εκπρόσωποι, αποδείχτηκε ο καλύτερος συνεργάτης των οικονομικά ισχυρών και βύθισε τους λαούς στην φρίκη του Β' Παγκοσμίου πολέμου. Σήμερα φασιστικά νεοναζιστικά μορφώματα όπως η Χρυσή Αυγή εκμεταλλεύονται την οικονομική και πολιτική κρίση αλλά και το ξεθώριασμα της μνήμης. Οι πολιτικοί απόγονοι των ταγμάτων ασφαλείας και των συνεργατών με τον κατακτητή διεκδικούν ξανά πολιτικό ρόλο. Όπως και τότε όμως ο πραγματικός τους εχθρός είναι ο λαός που τρία χρόνια τώρα παλεύει ενάντια στους οικονομικά ισχυρούς, που παλεύει για δημοκρατία. Ακριβώς γι’ αυτό δεν συμμετείχαν σε κανένα από τους μεγάλους αγώνες του λαού όπως οι εργατικές κινητοποιήσεις ή το κίνημα των πλατειών.

Σήμερα η πιο ουσιαστική πράξη μνήμης και τιμής της γενιάς της Εθνικής Αντίστασης είναι να συνεχίσουμε τους αγώνες για δημοκρατία, για κοινωνική δικαιοσύνη. Αυτοί οι αγώνες σήμερα περνάνε μέσα από την ανατροπή των μνημονίων και των πολιτικών δυνάμεων που τα στηρίζουν. Περνάνε μέσα από τον αγώνα για μια άλλη πολιτική που θα έχει στον πυρήνα της λογικής της, τις ανάγκες της κοινωνίας, την αλληλεγγύη και την αξιοπρέπεια και όχι το κέρδος.

Πρέπει να σταματήσουμε άμεσα την καταστροφή που βιώνει η πλειοψηφία της κοινωνίας, να διώξουμε κυβέρνηση, τρόικα και μνημόνια.
Να σταματήσουμε το σχέδιο κοινωνικού κανιβαλισμού των φασιστών.
Να οργανώσουμε την ανατροπή για μια κυβέρνηση που θα υπηρετεί τον λαό.

Και στη φετινή επέτειο ο λαός μας θα εκφράσει με μαζικό και ειρηνικό τρόπο το δικό του ΟΧΙ.
ΟΧΙ στη μνημονιακή πολιτική
ΟΧΙ στα μισαλλόδοξα κηρύγματα των νοσταλγών του φασισμού.


25/10/2012
TO ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ




ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΦΑΓΟΠΟΤΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...



Αριστερή Ριζοσπαστική Πρωτοβουλία Γλυφάδας
     κόντρα στο μνημόνιο και τον «Καλλικράτη»




 ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΦΑΓΟΠΟΤΙ  ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΕΚΧΩΡΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΣΔΙΤ ΣΤΟΥΣ ΙΔΙΩΤΕΣ
ΥΠΟΓΕΙΑ και ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΚΑ ΓΚΑΡΑΖ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΠΛΑΤΕΙΕΣΤΗΣ ΓΛΥΦΑΔΑΣ!





                                  
ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΤΑΣΤΑΝΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ
ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΛΥΦΑΔΑΣ

Η Αριστερή Ριζοσπαστική Πρωτοβουλία Γλυφάδας καταγγέλλει στο λαό της Γλυφάδας την δημοτική αρχή του κ. Κόκκορη που εκχωρεί σε ιδιωτικά χέρια την δημιουργία υπόγειων και επιφανειακών χώρων στάθμευσης, παραδίδοντας με την μέθοδο των ΣΔΙΤ σε ιδιώτες μια επικερδή δραστηριότητα που μάλιστα θα αναπτυχθεί σε Δημόσιο Δημοτικό χώρο.
Συγκεκριμένα στο προσεχές Δημοτικό Συμβούλιο της Πέμπτης 25/10/2012 εισάγει προς έγκριση την την Α’ φάση της μελέτης για την «Παροχή υπηρεσιών υποστήριξης στην προσυμβατική διαδικασία επιλογής με την μέθοδο ΣΔΙΤ (Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα) για την Κατασκευή υπόγειου χώρου στάθμευσης και εντολή έναρξης της Β’ φάσης».
Θυμίζουμε βέβαια στους συμπολίτες μας, ότι από τον Φεβρουάριο του 2011 έχει δρομολογηθεί η παραπάνω απαράδεκτη διαδικασία με την πλήρη συμφωνία των παρατάξεων του κ. Βαρβιτσιώτη, του κ. Λανδράκη και της κ. Λυγνού , όπου είχανε υπερψηφίσει και εγκρίνει στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 22-2-2011 το ¨ πρακτικό της Επιτροπής Παρακολούθησης και Παραλαβής των παραδοτέων στα πλαίσια της Σύμβασης Παροχής Υπηρεσιών Υποστήριξης του Δήμου Γλυφάδας στην Προσυμβατική διαδικασία για την υλοποίηση του έργου Κατασκευή υπόγειου χώρου στάθμευσης με την μέθοδο Σ.Δ.Ι.Τ.’’ . Είχαμε από τότε ζητήσει την ακύρωση του έργου και είχαμε καταγγείλει και καταψηφίσει την υπέρογκη αμοιβή των 50.000€ ,στο σύμβουλο και πρώην κυβερνητικό στέλεχος του «εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ» πάλι για την προσυμβατική διαδικασία. Στην συνέχεια καταψηφίζαμε και καταγγέλλαμε και όλες τις δαπάνες που επιβάρυναν το δήμο μας με ποσά που πρέπει να ξεπέρασαν τα 50.000 €, για αρχιτεκτονικές, τοπογραφικές, κυκλοφοριακές και λοιπές μελέτες.
Προτείναμε πέρα από την παύση κάθε ενέργειας προώθησης της κατασκευής  υπόγειων και επιφανειακών γκαράζ με ΣΔΙΤ, την εξ αρχής μελέτη και επανατοποθέτηση του θέματος της δημιουργίας χώρων στάθμευσης στο κέντρο της Γλυφάδας, σύμφωνα με τις σύγχρονες απόψεις των πολεοδόμων και χωροτακτών, με την ανάγκη τήρησης των σχετικών αποφάσεων του Συμβουλίου Επικρατείας που απαγορεύουν την δημιουργία υπόγειων χώρων στάθμευσης σε κοινόχρηστους χώρους πρασίνου, πλατειών, πάρκων και παιδικών χαρών. Επισημάναμε κυρίως ότι θα έπρεπε η Δημοτική αρχή να λάβει υπόψη της και να ιεραρχήσει τόσο τις ανάγκες των κατοίκων του Δήμου, όσο και τις τραγικές οικονομικές συνθήκες που προφανώς και θέτουν άλλες προτεραιότητες για τους εργαζόμενους και μικροεπαγγελματίες της πόλης μας που πλήττονται βάναυσα από τα μέτρα των μνημονιακών πολιτικών και των ανάλογων αποφάσεων της Δημοτικής αρχής.
Καλούμε το Δημοτικό Συμβούλιο να απορρίψει την εισήγηση του κ. Δημάρχου και να αποφασίσει το σταμάτημα και την οριστική ακύρωση του έργου αυτού. Είναι σοβαρό λάθος και μια κίνηση πολλαπλά ασύμφορη. Είναι περίπτωση εκχώρησης μιας επικερδούς δραστηριότητας που θα αναπτυχθεί σε Δημόσιο Δημοτικό χώρο, σε ιδιωτικά συμφέροντα. Επίσης  με την κατασκευή των υπόγειων γκαράζ στις πλατείες της Γλυφάδας θα προκύψει ένα τοπίο ερήμωσης στον περιβάλλοντα  χώρο πάνω από τις πλατείες και βέβαια ούτε κανένα κυκλοφοριακό πρόβλημα της Γλυφάδας θα επιλύσουν.
Επαναλαμβάνουμε και πάλι ότι πάγια θέση της Αριστερής Ριζοσπαστικής Πρωτοβουλίας Γλυφάδας είναι η ριζική αντίθεσή μας στην εκτέλεση έργων και παροχή υπηρεσιών προς τους πολίτες με την μέθοδο των ΣΔΙΤ, τόσο από την Δημοτική αρχή της Γλυφάδας όσο και από οποιοδήποτε άλλο κρατικό φορέα του τόπου. Με την σκανδαλώδη αυτή μέθοδο, προωθούνται λύσεις εκχώρησης βασικών λειτουργιών καθώς και κερδοφόρων δραστηριοτήτων των Δήμων και του κράτους, στην ανεξέλεγκτη κερδοσκοπική επιχειρηματική δραστηριότητα των ιδιωτών και κυρίως των τραπεζών.
Οι πολίτες της Γλυφάδας πρέπει να αντιδράσουμε αποφασιστικά στην προώθηση του έργου αυτού με την μέθοδο των ΣΔΙΤ. Η αντίδρασή μας αυτή θα αποτελέσει και ένα σαφέστατο μήνυμα προς την μνημονιακή Κυβέρνηση της «τρόϊκας εσωτερικού», που ετοιμάζεται κατ’ επιταγή Ε.Ε. και ΔΝΤ να ξεπουλήσει τα πάντα στους τοκογλύφους δανειστές μας, με πρώτα-πρώτα τα φιλέτα της περιοχής μας όπως το παραλιακό μέτωπο, το Ελληνικό, τις Μαρίνες της  Γλυφάδας κ.λ.π.
Θυμίζουμε με την ευκαιρία ότι ο κ. Δήμαρχος και η πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου, δεν έχουν ψελλίσει μέχρι σήμερα ούτε μια λέξη διαμαρτυρίας για όλα τα παραπάνω που προετοιμάζει σε βάρος μας μεθοδικά η τρικομματική Κυβέρνηση.

                                                  Γλυφάδα 22 Οκτωβρίου 2012
ΤΑΣΟΣ ΤΑΣΤΑΝΗΣ
                                            ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΗΣ
                              Αριστερής Ριζοσπαστικής Πρωτοβουλίας Γλυφάδας

Οχι στην κατάργηση του ελάχιστου ποσοστού του Δημοσίου σε ΔΕΚΟ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΑΧΙΣΤΟΥ ΠΟΣΟΣΤΟΥ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ, ΣΕ ΕΛΠΕ, Δ.Ε.Η., ΟΠΑΠ, ΟΔΙΕ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΕΛ.ΤΑ., ΟΛΠ, ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΛΙΜΕΝΩΝ



  • Αναλάβατε ως κυβέρνηση με προεκλογικές δεσμεύσεις και υποσχέσεις επαναδιαπραγμάτευσης και λίγες ημέρες αφότου ανέλαβε αυτή η κυβέρνηση τα καθήκοντά της, ξέχασε ο πρωθυπουργός τα περί επαναδιαπραγμάτευσης,  ο κ. Κουβέλης τα περί απαγκίστρωσης και ο κ. Βενιζέλος τις δυνατότητες που έχουμε να ξαναδούμε το μνημόνιο.
  • Κρύψατε από τον ελληνικό λαό ότι πολιτική επαφή και διαπραγμάτευση είχατε, αλλά όχι με τα θεσμικά όργανα της ΕΕ και τους θεσμικούς εταίρους. Είχατε με τη γερμανική κυβέρνηση και την κα Μερκελ.
  • Ποιους αλήθεια κρύβετε τόσα χρόνια, ποιους προστατεύετε να μην φορολογηθούν τη στιγμή που έχει εξοντωθεί η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας; Δεν έχετε ως κυβέρνηση καμία πλέον ηθική αξία, έχετε απαξιωθεί.
  • Πρόκειται για τον απόλυτο εξευτελισμό όχι μόνο της ελληνικής κυβέρνησης αλλά και ολόκληρου του ευρωπαϊκού θεσμικού πλαισίου, είναι ο εξευτελισμός της ΕΕ αυτό το έγγραφο. Αυτό που ζητά είναι και με το νόμο η Ελλάδα να γίνει μια αποικία χρέους της Γερμανίας και των εταίρων, πρωτίστως της Γερμανίας όμως.
  • Είναι πολύ αργά για δάκρυα, είναι πάρα πολύ αργά για δάκρυα, διότι ο ίδιος ο κ. Βενιζέλος έφερε τον Νόμο 3086/2011, όπου τα έσοδα και τα χρήματα, βεβαίως, από τις δόσεις και τα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις θα μπαίνουν σε ειδικό Λογαριασμό του Υπουργείου Οικονομικών για την εξυπηρέτηση του χρέους. Άρα, όταν τον έφερνε τον εισηγούνταν και τον ψήφιζε τότε δεν υπήρχε θέμα προτεκτοράτου, τώρα ανακάλυψε ότι γινόμαστε προτεκτοράτο;
  • Δεν ξέρει η Δημοκρατική Αριστερά ότι ο βασικός κορμός αυτών των απαιτήσεων για τα εργασιακά έχει ήδη ψηφιστεί από τον Φλεβάρη; Μήπως τσινάμε στην ουρά ακριβώς διότι θέλουμε να καταπιεί ο λαός αμάσητο τον γάιδαρο των 13,5 δις και πλέον ευρώ περικοπές σε μισθούς και σε συντάξεις;
  • Αν το πρόβλημα είναι ότι προκαλούν ύφεση και ανεργία οι ρυθμίσεις των εργασιακών, που βεβαίως και προκαλούν, τα 13,5 δισεκατομμύρια που θέλετε να τα περάσετε αμάσητα τι προκαλούν; Δεν προκαλούν ύφεση και ανεργία;
  • Οι μνημονιακές κυβερνήσεις υπό τον κ. Παπανδρέου, τον κ. Παπαδήμο και τώρα η κυβέρνηση του κ. Σαμαρά παρέλαβαν κράτος και θα παραδώσουν στην επόμενη κυβέρνηση μια αποικία χρέους.
  • Η κατάργηση του ελάχιστου ποσοστού του ελληνικού δημοσίου σε ΕΛΠΕ, Δ.Ε.Η., ΟΠΑΠ, ΟΔΥΕ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΕΛ.ΤΑ. είναι ένα έγκλημα σε βάρος των υπόλοιπων γενεών.
  • Έχουμε έναν πρωθυπουργό που δεν τολμά εδώ και τρεις μήνες να έρθει στο ελληνικό κοινοβούλιο και να αντιπαρατεθεί πρόσωπο με πρόσωπο με την Αξιωματική Αντιπολίτευση. Είναι αυτός που θα τολμήσει και θα σώσει τον ελληνικό λαό;


 Δείτε το βίντεο με την παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα:
 http://www.left.gr/article.php?id=10859

Εδώ η ομιλία:

Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2012

28η Οκτωβρίου



Για το αντιφασιστικό ΟΧΙ του ελληνικού λαού: Ο αντιφασισμός τότε και σήμερα


Η 28η Οκτωβρίου του 1940 και το ΟΧΙ του ελληνικού λαού απέναντι στο φασισμό και το ναζισμό είναι μια από τις σημαντικότερες σελίδες στην ιστορία της χώρας μας ∙ την ίδια στιγμή, αποτελεί και μια σπουδαία στιγμή στον αγώνα που έδωσαν οι λαοί της Ευρώπης για να απαλλαγούν από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τις μαζικές πολιτικές δολοφονίες, τις ρατσιστικές φρικαλεότητες, τη βαρβαρότητα, τον τρόμο και τον πόλεμο. 

 

Σήμερα, 72 χρόνια μετά, η χώρα μας –όπως και ολόκληρη η Ευρώπη– βρίσκεται αντιμέτωπη με την αναβίωση του φασισμού και του ναζισμού. Η επικαιρότητα λοιπόν της επετείου του αντιφασιστικού ΟΧΙ είναι περισσότερο από προφανής. Στις μέρες μας, και καθώς η άνοδος των νοσταλγών του Μουσολίνι και του Χίτλερ αποτελεί μείζον σήμα κινδύνου για τη δημοκρατία και τον πολιτισμό που οικοδομήθηκε στην Ευρώπη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η αναζωογόνηση της αντιφασιστικής μνήμης είναι χρέος κάθε δημοκρατικού πολίτη, κάθε δημοκρατικής πολιτικής δύναμης. 

Χρειάζεται να επισημάνουμε τι προηγήθηκε του ΟΧΙ. Η ταχύτατη επικράτηση του φασισμού στην Ιταλία και η παράδοση της εξουσίας στο Χίτλερ από τις ηγετικές δυνάμεις της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης στη Γερμανία, παρά τις επιμέρους διαφορές, είχαν μία κοινή αφετηρία (τον κατακερματισμό των δημοκρατικών δυνάμεων και τη συντριβή των συνδικάτων και της Αριστεράς), έναν κοινό στόχο (τη θωράκιση της καπιταλιστικής εξουσίας εν μέσω κρίσης, ακόμα και με τίμημα τη δημοκρατία), και, βέβαια, την ίδια δραματική κατάληξη. Έναν παγκόσμιο πόλεμο που κόστισε εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές, όχι μόνο στρατιωτών σε αντίπαλους εθνικούς στρατούς, αλλά και του «εσωτερικού εχθρού»: όσων δηλαδή αντιστάθηκαν μέσα στις χώρες τους στο φασισμό,  όσων θεωρήθηκαν ύποπτοι για πράξεις αντίστασης ή όσων κρίθηκαν περιττοί και ξένοι με το φασιστικό «όραμα» του Νέου Ανθρώπου (Εβραίοι, Τσιγγάνοι, ομοφυλόφιλοι, άτομα με ειδικές ανάγκες). Στο απόγειο αυτής της παράλογης λογικής, την ίδια τύχη βρήκαν ακόμα και τα μέλη του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος που πίστεψαν τις «σοσιαλιστικές» διακηρύξεις του Χίτλερ ή καταδόθηκαν από τους μηχανισμούς του καθεστώτος ως «αμφιταλαντευόμενοι».

Από διάφορες απόψεις, η δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά προδιέγραφε και για την Ελλάδα μια διαδρομή παρόμοια, σε αρκετά σημεία, με αυτήν της χιτλερικής Γερμανίας ή της Ιταλίας του Μουσολίνι. Η 4η Αυγούστου του 1936, σύμφωνα με τον ίδιο τον Μεταξά, αποσκοπούσε στη συγκρότηση ενός αντικομμουνιστικού κράτους, το οποίο αντιμετώπισε με αιματηρή καταστολή τους εργατικούς αγώνες της εποχής, χρησιμοποίησε βασανιστήρια εναντίον των  πολιτικών του αντιπάλων, κατάργησε τις εκλογές και προσπάθησε να υποτάξει την ελληνική νεολαία, φτιάχνοντας νεανικές οργανώσεις στα πρότυπα των Ιταλών Μελανοχιτώνων. Σύμφωνα με όσα  έγραφε ο ίδιος ο Μεταξάς στο προσωπικό  του ημερολόγιο,  το δικτατορικό καθεστώς διερευνούσε το ενδεχόμενο η Ελλάδα να ενταχτεί στον Άξονα Βερολίνου-Ρώμης, που είχε συγκροτηθεί το 1936. Γεωπολιτικοί υπολογισμοί και ο παραδοσιακός φιλοβρετανικός προσανατολισμός των ιθυνουσών τάξεων της χώρας μας ανάγκασαν τελικά τον δικτάτορα να αντιστοιχηθεί με το λαϊκό αίσθημα και να απορρίψει το τελεσίγραφο της φασιστικής Ιταλίας στις 28 Οκτωβρίου 1940.


Με την εισβολή στην Ελλάδα, τον Οκτώβριο του 1940, η φασιστική Ιταλία επεδίωκε τη μετατροπή των λιμανιών και του εναέριου χώρου σε διόδους για τον ανεφοδιασμό του ιταλικού στρατού και τις επιχειρήσεις στη Βόρεια Αφρική. Η δυσαρέσκεια των Βρετανών για τα σχέδια αυτά είχε διαρρήξει νωρίτερα τις ιταλοβρετανικές σχέσεις, επισπεύδοντας τη συγκρότηση του Άξονα. Τα επεκτατικά αυτά σχέδια προσέκρουσαν, λοιπόν, στην ελληνική Αντίσταση, η οποία  ανέκοπτε τον εγγενή επεκτατισμό του φασισμού. Από μια ακόμα άποψη, ο φασισμός δεν είχε να κάνει με  την αφοσίωση στην πατρίδα, αλλά με ένα ολοκληρωτικό «όραμα», ανείπωτα αυταρχικό στο εσωτερικό και ιμπεριαλιστικό σε διεθνές επίπεδο. 



Μολονότι ο ελληνικός στρατός βρέθηκε απροετοίμαστος μπροστά στην ιταλική επίθεση,  μπόρεσε να την αντιμετωπίσει με μεγάλη επιτυχία, πετυχαίνοντας σημαντικές νίκες. Λίγους μήνες αργότερα, ωστόσο, ο κατά τα άλλα «θαυμαστής» της Ελλάδας Αδόλφος Χίτλερ θα παρενέβαινε για να αποκαταστήσει το τρωθέν γόητρο του Άξονα. Ο λιμός του χειμώνα του ’41-’42, η καταστροφή χωριών σε όλη την Ελλάδα ως «αντίποινα» σε πράξεις αντίστασης, η εξολόθρευση των ελλήνων Εβραίων και ο εκτοπισμός χιλιάδων στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι εκτελέσεις ο τρόμος, αλλά και η συγκρότηση ένοπλων δωσιλογικών σχηματισμών «για την εξοικονόμηση γερμανικού αίματος», είναι το αποτρόπαιο ίχνος της εισβολής των ναζί στη χώρα μας. Κληρονόμοι τέτοιων δωσιλογικών σχηματισμών, όπως τα Τάγματα Ασφαλείας («εθνικοφρόνων» παραστρατιωτικών σωμάτων, που την εποχή εκείνη έδιναν όρκο στο Χίτλερ, και γα το λόγο αυτό καταμετρώνταν στις απώλειες των κατακτητών), είναι οι νεοχιτλερικοί της Χρυσής Αυγής. Για όποιον είχε επιφυλάξεις επ’ αυτού, ο αρχηγός της οργάνωσης, Νίκος Μιχαλολιάκος φρόντισε να διαλύσει κάθε αμφιβολία. Προχθές μόλις, μιλώντας στο φεστιβάλ της νεολαίας της Χρυσής Αυγής, δεν δίστασε να χαιρετίσει ναζιστικά (και η εικόνα μεταδόθηκε στο πανελλήνιο από την τηλεόραση) ούτε  αρνήθηκε τον χαρακτηρισμό «ναζιστές».

Η διαφύλαξη της μνήμης τόσο της Κατοχής όσο και της Αντίστασης, η τοποθέτηση της πρωτόγνωρης αντιφασιστικής και αντιναζιστικής λαϊκής κινητοποίησης στο επίκεντρο της ελληνικής εθνικής ταυτότητας, αποτελεί σήμερα κρίσιμο πολιτικό διακύβευμα. Αφενός, γιατί οι επίγονοι της φασιστικής και ναζιστικής θηριωδίας εμπεδώνουν στις μέρες μας διά της βίας μια νέα μορφή εξουσίας, ασκώντας τρομοκρατία, στοχοποιώντας μετανάστες και «αντιφρονούντες», προβαίνοντας σε εγκληματικές ενέργειες και προπαγανδίζοντας έναν σωβινιστικό εθνικισμό. Και, αφετέρου, γιατί η περίφημη θεωρία της εξίσωσης των δύο «άκρων», που στοχεύει στην αποδυνάμωση της Αριστεράς, ταυτίζει τους ιστορικούς κληρονόμους της Αντίστασης στο φασισμό με τους διεκδικητές του «κλέους» της Βέρμαχτ. Με τον τρόπο αυτό, αποδυναμώνεται εκ των προτέρων μια ευρεία αντιφασιστική συμμαχία που σήμερα είναι ζωτικά αναγκαία, σχετικοποιείται η φασιστική απειλή, ο νεοφασισμός αποστιγματίζεται και το θεμέλιο της μεταπολεμικής Ευρώπης, η μνήμη της νίκης επί του φασισμού, απεμπολείται. 

Για όλους αυτούς τους λόγους, ο αντιφασισμός του 1940 προσλαμβάνει στις μέρες μας μια επικαιρότητα που μέχρι πρότινος ίσως κανείς να μη φανταζόταν. Σήμερα, και όχι μόνο διότι ο νεοναζισμός παρουσιάζει μια ανησυχητική δυναμική, αλλά και γιατί την ίδια στιγμή  η δημοκρατία οργανώνει τον εγκλεισμό μεταναστών σε στρατόπεδα, ανέχεται τα βασανιστήρια σε βάρος αντιφασιστών, και αφήνει ατιμώρητη την ακραία αστυνομική και ρατσιστική βία, η υπεράσπιση της μνήμης αυτής και η επανενεργοποίησή της συνιστούν ηθικό και πολιτικό καθήκον. Σε διαφορετική περίπτωση, το σενάριο της επικράτησης του ναζιστικού ολοκληρωτισμού, που απειλεί το κεκτημένο της πολιτισμένης ανθρωπότητας από τον Διαφωτισμό μέχρι τις μέρες μας, κινδυνεύει να γίνει κάτι περισσότερο από ύλη πολιτικών μυθιστορημάτων: μια δυστοπία με σάρκα και οστά, μια κοινωνία όπου η φτώχεια και η βία θα εμπεδώνουν στο κοινωνικό σώμα τη βαρβαρότητα.

Το κείμενο έγραψε ο Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος, αρχισυντάτης του RedNotebook